Formjólkurkveisa sést oft í börnum sem drekka stórar máltíðir, þ.e. hjá mæðrum með of mikla mjólk. Einkennin geta verið óvært barn sem þyngist nóg og jafnvel of mikið og bleytir og óhreinkar tíu bleyjur á sólarhring. Barnið er yfirleitt yngra en þriggja mánaða. Það er kaldhæðnislegt en móðirin getur auðveldlega haldið að hún framleiði ekki næga mjólk vegna þess að barnið virðist alltaf vera svangt. Bleyjutalningin getur í þessu tilfelli sagt okkur hvað er að gerast. Það sem kemur í bleyjuna hefur farið inn um munninn!
Þetta er vítahringur, mikið magn af fitusnauðri fæðu fer í gegnum barnið svo hratt að það nær ekki að melta allan mjólkursykurinn (meiri fita myndi hægja á meltingunni). Laktósinn sem kemst ómeltur niður í neðri hluta þarmanna dregur aukavökva inn í þá. Bakteríurnar þar gerja hann og valda loftmyndun og súrum hægðum. Það seinna veldur oft bleyjuútbrotum. Vindur og vökvasöfnun veldur magaverk og barnið hegðar sér eins og það sé svangt (vill sjúga, er óvært, kreppir sig saman, grætur). Barninu líður best við brjóstið og ýtir auk þess loftinu hraðar niður meltingarveginn. Verkirnir minnka tímabundið og þetta losar vind og hægðir. Barnið biður um brjóstið og móðurinni er það eðlilegt að gefa því aftur. Stundum er þetta það eina sem hún getur gert til að lina kvalir þess. Því miður bætir þetta bara annarri stórri gjöf ofan á hina sem flýtir meltingunni enn frekar og veldur enn meiri vind og meltingarverkjum. Mjólkin virðist næstum því fara inn um annan endann og út um hinn.
Mörgum mæðrum sem lenda í þessu hefur reynst gagnlegt að breyta tímabundið út frá brjóstagjöf að óskum/þörfum barnsins. Þær reyna að hægja á meltingunni og gefa því aðeins annað brjóstið í gjöf og skammta sama brjóstið í t.d. þrjá klukkutíma (fer eftir hversu mikil offramleiðslan er) og í hvert sinn sem barnið biður um brjóst innan þess tíma gefa þær sama brjóstið. Síðan gefa þær hitt brjóstið næstu þrjá tíma og svo koll af kolli. Með þessari aðferð fær barnið minna magn með meira fituinnihaldi og gjöfin hægir á meltingunni. Þegar barninu fer að líða betur getur móðirin aftur breytt gjöfunum ef hún kýs.
Þegar vandamálið er alvarlegt og/eða langvarandi gæti verið skynsamlegt að reyna að finna út hver ástæðan er fyrir offramleiðslunni.
